Aradığınız ama bulamadığınız çizgi film bu mu?


Çocukluğumun hatırlayabildiğim en eski çizgi filmlerinden birisiydi. En son geçen gün yetişkinler için çizgi film yayınlayan Cartoon Network (lütfen bu kanalı çocuklarınıza izletmeyin) kanalında LBX isimli robotlu çizgi filmin başlayacağını görünce bu hatıra bulunduğu beyin kıvrımımdan adeta fırlayarak “bul artık beni” dedi.

Aradım-taradım- inceledim-okudum!

En sonunda benim gibi bu çizgi filmi arayan bir Amerikalının yorumuna yazılan cevap sayesinde buldum. Meğer bir sürü insan bu çizgi filmi hatırlamayanlar yüzünden şizofren damgası yemiş. Şaka bir yana, herkesin sevdiği ve tekrar bulmaya çalıştığı bir çizgi film olduğunu öğrenince aradığım çizgi filmin bu olduğundan emin oldum.

Emin oldum diyorum çünkü çizgi filmin tek bir sahnesi aklımda kalmıştı:

Çocuklar laptop yardımıyla kontrol ettikleri küçük robotları dövüştürüyorlardı. Kahramanımız okulda işi çıktığı için robotunu arkadaşına emanet etmiş, o da yeterince iyi dövüşemediği için robot yenilmeye başlamıştı. Hatta rakip bir ara ip yardımıyla robotumuzun boğazını sıkıyordu. Kullanılan kask sayesinde robotun çektiği acılar sahibine de yansıyordu. Sahibi okuldan eve geldiğinde bu manzarayla karşılaşmıştı.

Hatırladığım göz yaşartıcı bu bir tek sahne yardımıyla çizgi filmi tabi ki bulamamıştım. Çevremden herkese anlattığım halde hatırlayan da çıkmamıştı. Ta ki geçen geceye kadar!

Artık çizgi filmi ve robotu buldum. (Çizgi film diyorum çünkü biz anime-manga falan bilmezdik. Her gördüğümüze çizgi film derdik) Çizgi filmin adı “plawrest sanshiro” ve kahramanımızın robotunun ismi “Jumaru”.

Diğer çizgi filmlerden ayıran yönleri ise;

-Her bölümün duygusal olması

-Robot dövüşleri

-Laptoplar

Çocukluğumda kaybedip yıllar sonra bulduğum can dostuma kavuşmuş gibi mutlu hissediyorum şu an kendimi. Her bölümde ağladığımı, evdeki ıvır zıvır malzemelerle robot yapmaya çalıştığımı kıt-mıt hatırlıyorum.

Eğer siz de “laptop yardımıyla kontrol ettikleri küçük robotları dövüştüren çocuklarla ilgili 90’lı yıllarda bir çizgi film vardı, neydi onun adı?” diye yana yakıla bunu arayanlardansanız aramıza hoş geldiniz:)

Elin Amerikalısı bile “Please help! I’m searching a robot anime, where the users were controlling their own robots (which were small, i emphasize it) using laptop and fighting each other using them. It was like they were programming the laptop and via it robots were attacking. I had been watching it during 1990-1998, but i don’t remember its name at all. If you could help, i would appreciate it. It was my favourite anime then” cümleleriyle bu çizgi filmi aramış.

Bu kadar az bilinen, az hatırlanan ama hafızalarda ve hatıralarda yer etmiş başka bir çizgi film var mıdır acaba? Hatta fotoğrafını veya videosunu gördüğünüz zaman annenizin yatarken içirdiği sütün tadını bile aklınıza getirip gözlerinizi nemlendirebilir.

Aradığını bulanlardan birkaç yorum yazmak istiyorum:

-Yaaa jumaru tabii yaaa !!!! “böyle robotlar vardı, çocuklar dövüştürüyodu falan” diye anlattım anlattım inanmadılar. Jumaru beee !

-Bende bu çizgi filme bayılırdım. Millete anlatıyordum bu çizgi filmi kimse hatırlamıyordu. En sonunda benim gibi hatırlayan birilerini buldum.

-Allahım sana şükürler olsun jumaru ya jumaru abi çocukluğumun vazgeçilmezlerinden biriydi. Anlatırdım hatırlayan olmazdı. İşte ispatı budur ya çizgi film budur.

-Budur ya budur! Kendimi şizofren sanmıştım millete bu çizgi filmi anlatıp inandıramayınca… Allah bu çizgi filmi bulandan razı olsun, klavyesine, mausuna zeval vermesin işşşşşşallaah!!!

İşte böyle yana yakıla aranan bir çizgi film bu.

Aslında yana yakıla aranan çizgi filmin kendisi değil çocukluğumuzda bıraktığı tat ve lezzet. Her şeyin tadının kaçtığı şu zamanda bize çocukluğumuzun masumiyetini, o günlerin lezzetini hatırlatan bir anı, bir eski dost gibi görüyoruz. Bulamayınca çıldırmamızın sebebi ise o güzel günlerin çizgi filmin ismini hatırlayamadığımız için göz göre göre silinecek olması.

Ben de arayan varsa bulsun, bulan eski günleri yâd edip duygulansın, çocukluğumuz gibi silinip gitmesin diye buraya not düşüyorum.

Ayrıca buradan TRT’ye sesleniyorum: Elinizde Türkçe bölümleri varsa lütfen yayınlayın ya da internete yükleyin. Çocukluğumuzu geri verin bize!

Hatırlamak istiyorsanız aşağıdan duygusal bir dövüş sahnesini İngilizce altyazılı olarak izleyebilirsiniz.

NOT: Her şeyi kenara bırakıp mantık çerçevesinde ele aldığımızda çizgi filmin konusunda bir saçmalık oluyor aslında. Düşünsenize; köpeğini çok seven birisinin onu sürekli köpek dövüşlerine sokması, büyük köpekler boğduğunda da hüngür hüngür ağlaması saçma değil mi? İşte kahramanımız da robotunu çok sevdiği halde, hatta robotla arasında duygusal bir bağ kurduğu halde onu robot dövüşlerinden men etmiyor ve bu beni kısır bir döngüye sokuyor:)

Bu yazımı beğendiyseniz bir önceki Projelerim-5: Simülasyon Odaları başlıklı yazıma da göz atabilirsiniz.

Aruchan

Henüz yeni dünyaya geldim. Gelir gelmez de babam tarafından bu blogun başına geçirildim. Daha dişim çıkmamış, altıma ediyorum ama blog yazacağım, yok artık! Hemen cennetmekan dedem Fatih Sultan Mehmet Han gibi babama dönüp “eğer blog seninse blogunu yazmaya devam et, yok eğer blog benimse emrediyorum blogu sen yazacaksın” dedim ve uyumaya devam ettim. Çünkü büyüyüp buraları devralmak için uyumam gerek.

Bunları da sevebilirsin

Kaktüs İnsanlar

Vedalar Üzerine

8 yorum

  • Emrah Güngör
    16 Kasım 2015 de 01:50

    Bu çizgifilm benim kuşağa rastlamıyor galiba, hatırlayamadım 🙁 Ama sen bayağı uğraşmışsın bulabilmek için.. Bir filmi, bir şarkıyı hatırlamaya çalışmak çok kötü bi şeydir. Sen rahata ermişsin artık 🙂

    • Aruchan
      Cem Baki
      10 Mayıs 2016 de 01:50

      kaç yıl uğraştım bir bilsen:)

      • Ali
        4 Haziran 2016 de 16:42

        Bende 90 kusagındanım ve bu çizgi filmi çok severdim. Ara ara aklıma geliyordu bu gün bir yazayım dedim karşıma çıktı. Keşke Türkçe serisi olsa üzerinden bir daha geçebilirim. Emeğine sağlık

  • ebwn
    23 Kasım 2015 de 00:40

    Animenin adı Plawres Sanshiro, Plawrest değil. Ayrıca biyolojik bir canlıyla, inorganik bir robotu karşılaştırmak saçma olmuş. Sonuçta kırılan bir robotu tamir etmek mümkün ama ölen bir canlıyı geri getiremezsin. Daha mantıklı bir kıyas Pokemon’la olabilir , ne de olsa orada dövüştürülenler canlı yaratıklar.

  • Murat Vurucu
    13 Temmuz 2016 de 17:03

    abi allah razı olsun ya..geçenlerde aklıma düştü aradım aradım bulamadım delirdim…
    90 larda az izlemedik bu robot dövüşmediği zaman elemanın omuzunda dururdu 🙂
    bende evdeki transformers oyuncakları ile aynı havayı yakalamaya uğraşırdım

  • Ertuğrul can
    5 Haziran 2017 de 02:23

    Hafız çok aradım başka bir yerde buldum bu çizgi filmi. Sonrasında hakkında yazilanlara bakarken sayfanda buldum kendimi. Çok güzel anlatmissin.

    Bazı bölümlere baktım, bölümleri hatırlıyorum. Hatta o gün neler olduğu geliyor aklıma, ki unutkanlık biriyimdir.

  • Elanur
    27 Ağustos 2017 de 23:23

    Sanirim daha çok erkek çocukların izlediği bir çizgi filmmiş

  • Selçuk
    19 Ekim 2017 de 21:46

    Bende yıllardır arıyorum emeğine sağlık. Aynı şekilde bir çizgi film olsa yine tutur çünkü çocuk robotla duygusal bağ kuruyor ve son bölümlerde artık bilgisayara ihtiyaç duymuyordu

Yorum Bırakabilirsiniz

google+ ta takip et!

instagramda takip et!

Something is wrong. Response takes too long or there is JS error. Press Ctrl+Shift+J or Cmd+Shift+J on a Mac.