Başkasının çocuğunu sevmek


 

Malumunuz üzere yeni evliyiz. Ama bunu yakın akrabalara ve yakın arkadaşlara anlatmakta zorluk çekiyoruz. Neymiş efendim, çocuk var mı çocuk?

Yok, kardeşim yoooooooook. Rabbimizin takdir ettiği, bizim de aklımıza yatan bir zamanda olacak inşallah. Hem de üç tane:)

(Yok ya, başbakan söyledi diye değil, bize göre ideal sayı olduğu için.)

O zaman gelene kadar da yakınlarımızın çocuklarını sevmek istiyoruz. Çünkü sevecek o kadar bebek doğdu ve doğacak ki yakın zamanda. Durun sayayım;

-Abimin kızı var ki zaten her gün doyasıya oynuyoruz kendisiyle.

-Çocukluk arkadaşımın erken doğumla minnacık bir kızı olmuş.

-Çok sevdiğim dostumun da birkaç gün önce kızı olmuş.

-Yakın bir arkadaşımın kızı olacak bugün yarın.

-Ablamın mart ayına doğru oğlu olacak inşallah.

-Yine yakın bir arkadaşımın kızı var. Telefonda “amca de, amca de” diye zorlayınca “dayı” dedi bana:)

-Geçen seneki mesai arkadaşlarımdan birisinin kızı olmuş, 2 aylık.

Gördüğünüz gibi sevecek bebek epey çok etrafımızda. Şimdilik biz onlarla idare edeceğiz.

Ama benim dikkatimi çeken, sadece ablamın erkek çocuğunun doğacak olması. Geri kalanların hepsi kız. Evet, ben de kız bebekleri çok seviyorum ama erkek nüfusunda azalma olması endişelendiriyor.

“Muhakkak ki insanlar üzerine öyle bir zaman gelecek ki, o vakit kişi altından sadaka ile (çarşı pazar) dolaşır da bunu kendisinden sadaka olarak kabul edecek tek kişi bulamaz. O zaman, tek bir erkeğe kırk tane kadının tâbi olduğunu ve kadınların çokluğu ve erkeklerin azlığı sebebiyle ona sığındıklarını görürsün.” (Buhari, Zekât 9; Müslim, Zekat 59)

Ben zaten başkasının çocuğunu sevmekten hiç şikâyetçi değilim. Her gün sınıfımdaki yavrucakları seviyorum zaten. Yeni doğanları da sevecek gücüm var elhamdülillah:)

Neyse, uzatmayayım. Rabbim hayırlı evlat nasip etsin herkese. Bütün doğmuş ve doğacak bebeklere hayırlı ömür versin.

 

Bu yazımı beğendiyseniz bir önceki Müslümanlığı bir kenara koyduğumuz anlar başlıklı yazıma da göz atabilirsiniz.

Aruchan

Henüz yeni dünyaya geldim. Gelir gelmez de babam tarafından bu blogun başına geçirildim. Daha dişim çıkmamış, altıma ediyorum ama blog yazacağım, yok artık! Hemen cennetmekan dedem Fatih Sultan Mehmet Han gibi babama dönüp “eğer blog seninse blogunu yazmaya devam et, yok eğer blog benimse emrediyorum blogu sen yazacaksın” dedim ve uyumaya devam ettim. Çünkü büyüyüp buraları devralmak için uyumam gerek.

Bunları da sevebilirsin

Kaktüs İnsanlar

Vedalar Üzerine

4 yorum

  • Beraat
    1 Ocak 2014 de 20:10

    Amin nice hayırlı senelere inşallah 🙂

  • bilgfildiz
    14 Ocak 2014 de 22:49

    Belki Bu sene kız senesidir (((: Allah herkesin gönlüne göre sağlıklı, hayırlı evlatlar nasip etsin inşaAllah ((: size de tabi

  • deniz
    5 Şubat 2014 de 04:40

    Çok samimi 🙂 şu ana kadar okuduklarım içinde en çok bu yazınızı beğendim 🙂 hepi topu 4 tane okudum, endişelenmeyin.. 😉

  • Kübranur
    25 Şubat 2014 de 03:43

    Rabbim doğan ve doğacak olan bütün çocuklara dinli, imanlı, hayırlı, huzurlu, mutlu ve başarılar dolu ömürler nasip eylesin İnşAllah 🙂 Ha bebek sevgisine gelince o çok ayrı ya o yumuş yumuş şeyler çok tatlılar ya hepsi birer melek sevmeyip de ne yapalım 🙂 Gönlümüz de bol bol sevgi var hepsini sevelim sevgimiz azalmaz çok şükür artar muhakkak 🙂

Yorum Bırakabilirsiniz

google+ ta takip et!

instagramda takip et!

Something is wrong. Response takes too long or there is JS error. Press Ctrl+Shift+J or Cmd+Shift+J on a Mac.