DPY


İlk etapta aklınıza parti ismi gelebilir ama değil. Dikkat ederseniz harflerin yerleri değişik. Peki, nedir bu DPY? Aslında birçoğumuzun zamanında girdiği bir sınav; Devlet Parasız Yatılılık ve Bursluluk Sınavı.

Durup dururken nereden çıktı bu sınav?

Aslında birkaç hafta önce “sınavlarda görev almak isteyenler ismini yazdırsın” diye kağıt dolaştırmıştı müdür bey. Biz de ismimizi yazdırdık ve beklemeye başladık. Geçtiğimiz Cuma günü de müdür beyin telefonu geldi; Pazar günü sınavda görevlisiniz, sabah saat dokuzda filan okulda olun hocam. Unutmamak için telefonun hatırlatmasına kaydetmiştim 2 gün önceden.

Pazar günü geldi çattı. Sabah herkes derin uykudayken biz hazırlandık ve yola koyulduk. Sokaklarda bir sınava girecek çocuklar bir de biz vardık. Şehrin geri kalanı pazarın tadını çıkartıyordu sıcak yataklarında.

Okula vardık ve kısa bir toplantı yaptık. Daha önce sınavlarda görev yapanlar “salon başkanlığı” için kura çekti. Benim gibi acemiler de “sınav gözetmenliği” için kura çekti. 1 numaralı salonun gözetmeni olarak kendi okulumdan başka bir öğretmenle yapmamız gerekenleri yaparak sınava başladık.

7.sınıflar sınavda ter dökerken ben de çaktırmadan geçmişe kısa bir yolculuk yaptım. Zamanında bu sınava defalarca girmeme rağmen bir türlü kazanamamıştım. İlkokul öğretmenimiz okul çıkışında çalıştırıp sınav günü de özel araba tutarak bizi sınava götürmesine rağmen yine kazanmak nasip olmamıştı.

Orta okulda sınıfımızdaki çok parlak olmayan bir kız öğrencinin bu sınavı geçtiğini ve üç ayda bir okul müdürünün yanına gidip bursunu aldığını görünce bu işin nasip işi olduğunu anladım. Liseye geçinceye kadar her sene girmeme rağmen zaten ne parasız yatılılık ne de burs çıktı.

Sınavın büyük kısmını öğrencilik yıllarımı düşünerek geçirdim. Sınav esnasında kayda değer bir olay yaşamadık. Ufak tefek can sıkan şeyler olsa da kazasız belasız sınavı tamamlayıp kağıtları imzayla teslim ettik ve birkaç arkadaşla kahvaltıya gittik.

Ben bu sınavda görev almayı çok istiyordum. Verecekleri para umrumda bile değildi açıkçası. Tek istediğim zamanında öğrenci olarak girdiğim sınavda görevli olup öğrencilerin yüzlerindeki korkuyla heyecan arası ifadeyi görmekti. Hemen hemen hepsinde o ifade vardı ama benim kadar heyecanlanan yoktu galiba:)

Benim için güzel bir deneyim oldu. Şimdiki hedefimde KPSS’de görevli olmak ve sınava girenlere bıyık altı gülüş denilen o gülüşle gülmek var:)

Bu yazımı beğendiyseniz bir önceki Sedirlerin Üstünde başlıklı yazıma da göz atabilirsiniz.

Aruchan

Henüz yeni dünyaya geldim. Gelir gelmez de babam tarafından bu blogun başına geçirildim. Daha dişim çıkmamış, altıma ediyorum ama blog yazacağım, yok artık! Hemen cennetmekan dedem Fatih Sultan Mehmet Han gibi babama dönüp “eğer blog seninse blogunu yazmaya devam et, yok eğer blog benimse emrediyorum blogu sen yazacaksın” dedim ve uyumaya devam ettim. Çünkü büyüyüp buraları devralmak için uyumam gerek.

Bunları da sevebilirsin

3 yorum

  • nisa
    11 Haziran 2012 de 20:20

    Hocam biz mebi protesto etmeyi tercih ettik. Ama çocukların sınav kaygılarını bu kadar görmeyi istediğini bilmiyordum doğrusu.Bu sınavlar sende nasıl etkiler bıraktı böyle.

  • minece
    12 Haziran 2012 de 12:57

    Sanırım asıl görmek istediğin,o çocuklarda kendini görmekti ve bunuda başarmışsın.İnsanın geçmişini unutmaması ,zaman zamanda hatırlayıp yad etmesi mutluluk verici .Bursluluk sınavı yada diğer sınavlar gerçekten şans işi olsa gerek .Bazan cevabı çok basit olan bir soru bile sınav heyecanının da verdiği etki ile doğru çözülemeyebiliyor. KPSS sınavına girenlere ise bıyık altı bir gülüş atmaktan başka ne yapılabilir ki.Yıllardır aynı sınava girip kazanan ve hala bir kadroya giremeyen tanıdıklarım var.Acınacak halimize gülüyoruz işte 🙂

  • Reyhan
    7 Temmuz 2013 de 00:18

    Benim de yıllarca girip,girip,girip,… kazanamadığım bir sınav olmuştur kendileri 🙂 Aynı duyguyu yaşamak isterdim ama 🙂

Yorum Bırakabilirsiniz

google+ ta takip et!

instagramda takip et!

Something is wrong. Response takes too long or there is JS error. Press Ctrl+Shift+J or Cmd+Shift+J on a Mac.