Gezdim, Gördüm, Yazdım


Uzun zamandır bulunduğum şehirden de, içinde bulunduğum sosyal çevreden de, yaptığım şeylerden de sıkılmıştım. Her gün aynı mekanlarda dolaşmak, aynı kişileri görmek, aynı şeyleri yapmak beni bunaltmaya yetmişti. Gerçi yapı itibariyle en eğlenceli şeylerden bile kısa sürede bıkabilen biri olduğum için bulunduğum ortam beni neredeyse depresyona sokacaktı. Yakın çevrede bazı yerleri gezmeye gitmek de çare olmayınca kararımı verdim ve daha önce görev yaptığım yere gidip eski ortamıma dönüş yaptım.

Akşam üstü yola çıktığım için hemen araba bulamadım. Ama kararımı vermiştim; gerekirse taksi tutup gitmek istediğim yere varacaktım. Sırtımda küçük valizim ve dilimde besmele’yle çıktım yola. Allah işlerimi rast getirdi ve tam 5 araba değiştirerek menzilime ulaştım:)

Ben yokken çok fazla değişiklik olmamış geldiğim yerde. Yine de beni rahatsız eden bazı kişilerin de başka yere gittiğini duyunca keyfim iyice yerine geldi.

Öncelikle yolda kendimce yaptığım birkaç tespiti yazmak istiyorum:

Kararını verip yola çıkarken Allah’a güvendiğin zaman işler gerçekten yolunda gidiyor.

Bekarken gerçekten hayat daha kolay. Çünkü içine birkaç eşya koyup sırtına aldığın valizinle Dünya turu bile yapabilirsin. Ama evli olunca hesap vermen gereken kişiler olacak. Eşini de yanına almak istesen her arabaya binemezsin. Ya kendi araban olacak ya da yerinde oturacaksın.

-TIR şoförlerinin işi gerçekten zor. En fazla 60-70 Km hızlanan TIR’la saatlerce gitmek adamların ruh halini ve konuşmasını bile yavaşlatmış:)

-Sevdiğin insanları her fırsatta ziyaret edeceksin. Hele çocukları asla uzun süre görmemezlik etmeyeceksin. Bir önceki gidişinde dibinden ayrılmayan, sürekli seninle zaman geçiren çocuk bir sonraki gidişinde yanına bile gelmiyor:)

Gittiğim yerde görmek istediğim herkesi gördüm, sevdiğim herkese doya doya sarıldım ve özlediğim kişilerle iyice hasret giderdim. Tabi ki iki günlük ziyaret onlara da bana da yeterli gelmedi ama yine de çok güzel iki gün geçirip yeni görev yerime dönüş yaptım.

Demek ki neymiş:

Sevdiklerinizle geçen 2 gün, sevmediklerinizle geçen 8 ayın pasını silebiliyormuş:)

Aruchan

Henüz yeni dünyaya geldim. Gelir gelmez de babam tarafından bu blogun başına geçirildim. Daha dişim çıkmamış, altıma ediyorum ama blog yazacağım, yok artık! Hemen cennetmekan dedem Fatih Sultan Mehmet Han gibi babama dönüp “eğer blog seninse blogunu yazmaya devam et, yok eğer blog benimse emrediyorum blogu sen yazacaksın” dedim ve uyumaya devam ettim. Çünkü büyüyüp buraları devralmak için uyumam gerek.

Bunları da sevebilirsin

3 yorum

  • vişnap
    13 Mayıs 2012 de 19:17

    Allah gezmelerinin tekrarlarını nasip etsin .Hac sevabı kazanmış gibi oluyormuş insan eş dostunu sevdiklerini ziyaret edip gönüllerini alınca .

  • mine
    14 Mayıs 2012 de 07:00

    Eski dostları görmek,onlarla konuşmak kadar mutluluk verici bir şey yok.Umarım devamı gelir.

  • Elanur
    17 Eylül 2017 de 01:06

    Allah herkesi bütün özeliklerine kavuştursun insaallah hocam tabi dilden değil gerçekten ozleyenleri.

Yorum Bırakabilirsiniz

Son Yorumlar

google+ ta takip et!

instagramda takip et!

Something is wrong. Response takes too long or there is JS error. Press Ctrl+Shift+J or Cmd+Shift+J on a Mac.