Selma’nın oğlu Furkan


Bugün ne yazsam diye düşünüp dururken ineğimiz Selma’nın sürpriz doğum yapması beni bu dertten kurtardı.

Kendimi bildim bileli hayvanlarımız var. Özellikle ineklerimiz hiç eksik olmadı. Rahmetli dedem hayattayken hem ineklerimizi otlatır, hem doğumunu yaptırır hem de kendi kafasından isimlerini koyardı. Dedemin vefatıyla bu işler babama kaldı.

Eskiden doğan buzağılara sarıkız, karakız gibi isimler koyarken şimdilerde Fatih, Selma gibi insan isimleri koymaya başladık. Bu isimleri ailem bazen telefon edip bana koyduruyor bazen de babam takvim yapraklarından koyuyor.

Rengi ve verdiğin her şeyi büyük bir iştahla yemesiyle ünlü Funda isimli ineğimizin aynı kendisi gibi olan yavrusu Selma henüz ilk doğumunu yaptı. Bu ana-kızın bir özelliği de; diğer inekler yılda bir doğum yaparken bunların iki yılda bir doğum yapmaları. Bu yüzden iki yıldır Selma’nın ilk doğumunu yapmasını bekliyordum. 9 ay 8 gün süren hamileliği bugün sona erdi ve Furkan’ı öğle saatlerinde dünyaya getirdi.

Ben de ömrümde ilk defa doğumda bulundum. Abim, annem ve ben çok fazla uğraşmadan doğumu yaptırdık elhamdülillah.

Buzağı doğduğu andan itibaren sürekli yavrusunu yalayan, bizden bile kıskanan, ayağa kalkması için zaman zaman burnuyla buzağıyı dürten Selma ile üşüdüğü için burnunun ucu tavşan gibi titreyen, ayakta durabilmek ve annesinin memesini bulabilmek için büyük gayret gösteren Furkan’ı izlemek doğrusu muhteşem bir duyguydu.

Üç dört saattir Furkan ayakta geziniyor ve her istediğinde annesini emiyor. Selma da ilk anneliğin verdiği heyecanla buzağısını göremedikçe meliyor.

Furkan oldukça zayıf ve annesinin tıpatıp aynısı. Cılız bacaklarının üzerinde durmanın sevinciyle sağa sola gidiyor ve düşmemek için büyük gayret sarf ediyor.

Allah izin verirse çok iyi beslenecek ve güçlü bir boğa olacak. Darısı diğer hamile ineklerimizin başına.

Çiftliğimize hoş geldin Furkan bebek:)

Bu yazımı beğendiyseniz bir önceki Nerelerdeydim? başlıklı yazıma da göz atabilirsiniz.

Aruchan

Henüz yeni dünyaya geldim. Gelir gelmez de babam tarafından bu blogun başına geçirildim. Daha dişim çıkmamış, altıma ediyorum ama blog yazacağım, yok artık! Hemen cennetmekan dedem Fatih Sultan Mehmet Han gibi babama dönüp “eğer blog seninse blogunu yazmaya devam et, yok eğer blog benimse emrediyorum blogu sen yazacaksın” dedim ve uyumaya devam ettim. Çünkü büyüyüp buraları devralmak için uyumam gerek.

Bunları da sevebilirsin

1 Yorum

  • Reyhan
    7 Temmuz 2013 de 18:44

    öyle bir anlatmışsın ki bunlar hayvan demem ben 🙂 Öyle bir içtenlikle,kendini katarak,bizlerden biriymişler gibi..En azından ben öyle hissettim:) Allah sağlıklı,uzun ömürler versin Furkan bebeğe 😛 🙂

Yorum Bırakabilirsiniz

google+ ta takip et!

instagramda takip et!

Something is wrong. Response takes too long or there is JS error. Press Ctrl+Shift+J or Cmd+Shift+J on a Mac.