Yemekler ve Ben


Birkaç ay öncesine kadar yapabildiğim yemekleri soranlara “yumurta kırmak, hazır çorba yapmak, belki makarna da yapabilirim” diyordum.

Hiç merak etmemiştim yemek yapmayı, sevmemiştim, sevmek istememiştim.

Geçen seneki ev arkadaşım “benimle mutfağa gel, sen de öğren” dediğinde ben zar zor mutfağa girsem bile kendimi yemeklere vermezdim.

Yani o fırsatı da kaçırmıştım.

Ama bu sene evlenme planlarım tutmayınca evde bir başıma kaldım. Sağa baktım kimse yok, sola baktım kimse yok. Dışarda yemek de beni baya masrafa sokacaktı. En sonunda annemin sözüne geldim: “Oğlum yemek yapmak zor değil, al malzemeleri, gerekirse telefonda ben anlatırım sana yemekleri.”

Bismillah diyerek ilk önce az bildiğim tarhana çorbasından başladım yemek yapmaya.

Sonra da abimleri davet edip pirinç pilavı ve köfteyi aynı gün yaptım.

Baktım yapabiliyorum hatta lezzetli bile yapabiliyorum ben de başka yemekler de yapmaya karar verdim.

Arkadaşlarımdan birisini eşiyle davet edip nohut ve pilav yaptım. Onu da yaptığımı görünce kuru fasulye denedim. Gerçi biraz fazla kaynatmışım suyu pek kalmamış ama gayet lezzetli olmuş.

Kuru fasulye tarifi araştırırken bu defa kolay ama değişik bir yemek buldum. Daha önce eşiyle davet ettiğim arkadaşımı yeniden çağırıp bu defa da Çerkez tavuğu yaptım. Uğraştırdı ama baya güzel bir yemek çıktı ortaya.

Yine kolay bir tarif arıyordum ki çullama yetişti imdadıma. Hemen un temin edip yemeği yapmaya karar verdim ve başka bir arkadaşımı davet ettim. Farklı bir yemekle karnımızı doyurduk elhamdülillah.

Hiçbir yemeği yapamayan ben birkaç yemeği yapabiliyorum artık:)

En büyük yardımcım ise internet.

Şimdiki hedefimde ise maklube ve karnıyarık yapmak var. Bakalım onlar nasıl olacak:)

Buradan bekârlara sesleniyorum; yemek yapmak çok kolay bir iş.

Hadi afiyet olsun:)

Bu yazımı beğendiyseniz bir önceki Fesleğen Şerbeti başlıklı yazıma da göz atabilirsiniz.

Aruchan

Henüz yeni dünyaya geldim. Gelir gelmez de babam tarafından bu blogun başına geçirildim. Daha dişim çıkmamış, altıma ediyorum ama blog yazacağım, yok artık! Hemen cennetmekan dedem Fatih Sultan Mehmet Han gibi babama dönüp “eğer blog seninse blogunu yazmaya devam et, yok eğer blog benimse emrediyorum blogu sen yazacaksın” dedim ve uyumaya devam ettim. Çünkü büyüyüp buraları devralmak için uyumam gerek.

Bunları da sevebilirsin

Kaktüs İnsanlar

Vedalar Üzerine

1 Yorum

  • çotanak
    18 Aralık 2012 de 19:22

    yedin ömrümü yap şimdi yemekleri :)))

Yorum Bırakabilirsiniz

google+ ta takip et!

instagramda takip et!

Something is wrong. Response takes too long or there is JS error. Press Ctrl+Shift+J or Cmd+Shift+J on a Mac.