Yıl Sonu Gösterisi


Yok yok bizim okulda değil. Yıl içerisinde bile çocuklarını okula göndermeyen aileler yıl sonu hiç gönderir mi? Hele hele de gösteri yapmaya…

İlçedeki anaokulunda görevli Ayşe Hocamızın daveti üzerine katıldık gösteriye. İlk baştan programın geç başlaması ve ikindi güneşinin beynimizi pişirmeye çalışması biraz canımızı sıksa da süper bir gösteri izledik.

Okul müdürünün konuşmasıyla giriş yapıldı ancak konuşma pek kimsenin dikkatini çekmedi. Bunda müdür beyin kesik kesik ve şiveli konuşması etkili oldu sanırım.

Daha sonra miniklerin gösterileri başladı. Beş tane anasınıfı olduğu için çok sayıda ve ilginç gösteriler izledik. Saymaya kalksam ne sırasını ne de gösterileri sayabilirim. Ama aklımda kalanlardan örnek vereyim;  koro, sapsarı civciv kostümü içinde civciv dansı, karpuz yeme ve yumurta soyma yarışmaları, bıyıklı ve kostümlü miniklerden sıra gecesi, birbirinden ilginç kostümler içinde defile…

Bunlar gibi bir sürü gösteri izledik. Hepsi de birbirinden eğlenceli ve komikti. Ayrıca bazı insanların gösteriye sokmaması yönünde isteklerine rağmen Ayşe hocanın kimseyi dinlemeyerek engelli bir miniği de gösteriye dâhil etmesi hem çocuk hem ailesi hem de bizler için çok iyi oldu.

Miniklerin kaprisleri, utangaçlıkları, gösteriye çıkmaktan son anda vazgeçip öğretmenlerini zor durumda bırakmaları, gösteri yaparken tam tersi yerlerde durmaları gibi büyüklerin yaptığı gösterilerde terslik olarak değerlendirilen davranışlar bu gösterinin bence kaymağı oldu.

Bütün gösteriler bir yana, en sonda yapılan mini defile, seçilen kıyafetler, miniklerin heyecanı ve sahneye çıkınca mankenlere taş çıkarırcasına yaptıkları yürüyüş herkesin beğenisini ve alkışını aldı.

İlçenin ileri gelenlerinin ve ailelerin yoğun ilgi gösterdiği gösteriler bizim için de hem güzel zaman geçirme vesilesi hem de ilginç bir deneyim oldu.

Başta Ayşe hocam olmak üzere emeği geçen bütün öğretmenlere ve o çocukları yetiştiren ailelere buradan teşekkür ediyorum.

Her zaman böyle güzellikleri yaşama fırsatının olmadığı bir yerde olunca adeta terapi etkisi yapan bir gösteriydi. Yenisini yaşamayı ümit ederek satırlarıma son veriyorum.

Bu yazımı beğendiyseniz bir önceki Zerdahan başlıklı yazıma da göz atabilirsiniz.

Aruchan

Henüz yeni dünyaya geldim. Gelir gelmez de babam tarafından bu blogun başına geçirildim. Daha dişim çıkmamış, altıma ediyorum ama blog yazacağım, yok artık! Hemen cennetmekan dedem Fatih Sultan Mehmet Han gibi babama dönüp “eğer blog seninse blogunu yazmaya devam et, yok eğer blog benimse emrediyorum blogu sen yazacaksın” dedim ve uyumaya devam ettim. Çünkü büyüyüp buraları devralmak için uyumam gerek.

Bunları da sevebilirsin

4 yorum

  • AYŞE
    10 Haziran 2012 de 20:42

    hocam yorumlarınızı ve gözlemlerinizi çok beğendim

  • minece
    11 Haziran 2012 de 07:24

    Yazıyı okurken adeta ,minikleri izliyor gibi oldum.Çok samimi ve güzel bir anlatım olmuş.Minik deyip geçmemek lazım.Bazı küçükler büyüklere nazaran daha iyi işler çıkarabiliyor gösteri alanında.Birde onların sevimliliği işin içine girince tadına doyum olmaz bir hal alıyor izlediklerimiz.Bu güzellikleri bizlerle paylaştığın için teşekkür ederim kardeşim yüreğine sağlık.

  • nisa
    11 Haziran 2012 de 20:24

    Davetimize icabet ettiğin için asıl biz teşekkür ediyoruz hocam.Desteğin içinde ayrıca teşekkürler.

  • SELİN ÜNSEL
    13 Haziran 2012 de 18:29

    Benim Başak’ımda gösterilerin harikasıydı dimi hocam….Benimde görmüş olduğum gösteriler içinde en hoşuydu bence..

Yorum Bırakabilirsiniz

google+ ta takip et!

instagramda takip et!

Something is wrong. Response takes too long or there is JS error. Press Ctrl+Shift+J or Cmd+Shift+J on a Mac.